Πήγε στο δάσος για μανιτάρια και βρήκε μια παλιά βέρα – 15 χρόνια μετά ανακάλυψε σε ποιον ανήκε

 

Μια απλή βόλτα για μανιτάρια σε ένα δάσος της Γαλλίας έφερε στο φως μια ιστορία αγάπης και πολέμου που είχε μείνει θαμμένη για σχεδόν έναν αιώνα.

Όλα ξεκίνησαν το 2001, όταν ο Lionel, ένας αγρότης που ζούσε στην περιοχή του Βερντέν στη Γαλλία, βγήκε όπως συνήθιζε στο δάσος αναζητώντας μανιτάρια.

Δεν ήταν όμως ένα συνηθισμένο δάσος.

Κάτω από το χώμα εκείνης της περιοχής κρύβονται ακόμη τα ίχνη μιας από τις πιο αιματηρές συγκρούσεις του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου: της Μάχης του Βερντέν.

Περισσότερο από έναν αιώνα μετά, αντικείμενα στρατιωτών εξακολουθούν να εμφανίζονται μέσα από το έδαφος.

Εκείνη την ημέρα, όμως, ο Lionel δεν βρήκε κάποιο στρατιωτικό αντικείμενο.

Είδε κάτι μικρό να γυαλίζει ανάμεσα στη βλάστηση.

Στην αρχή δεν έδωσε ιδιαίτερη σημασία.

Όταν έσκυψε και το πήρε στα χέρια του, κατάλαβε ότι κρατούσε ένα χρυσό δαχτυλίδι.

Το δαχτυλίδι έμοιαζε σαν να είχε χαθεί χθες

Ο Lionel παραξενεύτηκε από την κατάσταση στην οποία βρισκόταν.

Παρά τα χρόνια που είχαν περάσει, η χρυσή βέρα εξακολουθούσε να γυαλίζει.

Την καθάρισε προσεκτικά και κοίταξε στο εσωτερικό της.

Εκεί υπήρχαν χαραγμένα δύο ονόματα και μία ημερομηνία:

«Marthe et Léonce – 18.7.14».

Marthe και Léonce.

18 Ιουλίου 1914.

Η ημερομηνία ήταν αρκετή για να κάνει τον Lionel να καταλάβει ότι πιθανότατα κρατούσε κάτι πολύ περισσότερο από ένα παλιό κόσμημα.

Η βέρα είχε δοθεί σε έναν γάμο που είχε γίνει λίγες μόλις εβδομάδες πριν η Ευρώπη βυθιστεί στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Ένας γάμος λίγο πριν αλλάξει ολόκληρος ο κόσμος

Η έρευνα που ακολούθησε αποκάλυψε τελικά την ταυτότητα του ανθρώπου που είχε φορέσει τη βέρα.

Ήταν ο Achille Léonce Bourrelly, ένας αγρότης από το Savignargues στη νότια Γαλλία.

Είχε γεννηθεί στις 10 Δεκεμβρίου 1878 και στις 18 Ιουλίου 1914 παντρεύτηκε τη Marthe Gachon.

Κανείς από τους δύο δεν μπορούσε να γνωρίζει τότε πόσο γρήγορα θα άλλαζε η ζωή τους.

Λίγες εβδομάδες αργότερα ξέσπασε ο πόλεμος.

Ο Léonce, όπως εκατομμύρια άλλοι άνδρες της γενιάς του, επιστρατεύτηκε.

Η ευτυχία του γάμου τους διακόπηκε σχεδόν πριν προλάβει να αρχίσει.

Ο Lionel σκέφτηκε αρχικά να αφήσει τη βέρα εκεί

Μπροστά στην ανακάλυψη, ο Lionel βρέθηκε σε δίλημμα.

Σκέφτηκε να αφήσει το δαχτυλίδι ακριβώς στο σημείο όπου το είχε βρει.

Ίσως, σκέφτηκε, να αποτελούσε κατά κάποιο τρόπο μέρος του τόπου όπου ένας στρατιώτης είχε πολεμήσει και πιθανότατα είχε πεθάνει.

Όμως άλλαξε γνώμη.

Αν υπήρχαν ακόμη απόγονοι αυτού του ανθρώπου, η βέρα έπρεπε να επιστρέψει στην οικογένειά του.

Μόνο που υπήρχε ένα τεράστιο πρόβλημα.

Είχε μόνο δύο μικρά ονόματα και μία ημερομηνία.

Κανένα επίθετο.

Άρχισε μια αναζήτηση που έμοιαζε αδύνατη

Ο Lionel ζήτησε τη βοήθεια του φίλου του Cédric Schwindt, ο οποίος ήταν εκπαιδευτικός και ενδιαφερόταν για την ιστορία της περιοχής.

Οι δύο άνδρες άρχισαν να ψάχνουν παλιά αρχεία.

Προσπαθούσαν να εντοπίσουν έναν στρατιώτη με το όνομα Léonce, ο οποίος είχε πολεμήσει στο συγκεκριμένο σημείο και είχε παντρευτεί μια γυναίκα με το όνομα Marthe τον Ιούλιο του 1914.

Στη θεωρία ακουγόταν απλό.

Στην πράξη ήταν ένας λαβύρινθος.

Χιλιάδες στρατιώτες είχαν πολεμήσει και πεθάνει στην περιοχή του Βερντέν.

Οι πληροφορίες που είχαν στη διάθεσή τους ήταν ελάχιστες και τα αρχεία εκείνη την εποχή δεν ήταν τόσο εύκολα προσβάσιμα ηλεκτρονικά όσο σήμερα.

Η έρευνα άρχισε σιγά σιγά να σβήνει.

Τα χρόνια περνούσαν.

Η βέρα όμως παρέμενε στην κατοχή του Lionel.

Και μαζί της παρέμενε αναπάντητο ένα ερώτημα:

Ποιος ήταν ο Léonce;

Δεκαπέντε χρόνια μετά εμφανίστηκε το στοιχείο που έλειπε

Στα τέλη του 2016 η ιστορία ξαφνικά ζωντάνεψε ξανά.

Νέα αρχεία είχαν γίνει διαθέσιμα στο διαδίκτυο και οι δυνατότητες αναζήτησης ήταν πλέον πολύ καλύτερες.

Ο Cédric αποφάσισε να προσπαθήσει ξανά.

Συνδυάζοντας την επιγραφή της βέρας με αρχεία στρατιωτών και στοιχεία από την περιοχή όπου είχε βρεθεί, εμφανίστηκε ένα όνομα:

Achille Léonce Bourrelly.

Ήταν στρατιώτης του 255ου Συντάγματος Πεζικού και είχε πεθάνει στις 15 Δεκεμβρίου 1916 στην Côte du Poivre, στην περιοχή του Βερντέν.

Ακριβώς εκεί όπου είχε βρεθεί η βέρα.

Στη συνέχεια, γενεαλογικά αρχεία έδωσαν το επόμενο κομμάτι του παζλ.

Η σύζυγός του ονομαζόταν…

Marthe Gachon.

Και είχαν παντρευτεί στις…

18 Ιουλίου 1914.

Δεν υπήρχε πλέον αμφιβολία.

Μετά από σχεδόν έναν αιώνα, η βέρα είχε αποκτήσει ξανά ιδιοκτήτη.

Τώρα έπρεπε να βρουν την οικογένεια

Η ταυτοποίηση του στρατιώτη ήταν μόνο η αρχή.

Ο Lionel και ο Cédric ήθελαν να κάνουν αυτό που είχαν αποφασίσει από την πρώτη στιγμή:

να επιστρέψουν το δαχτυλίδι στους απογόνους του.

Μέσω γενεαλογικών στοιχείων κατάφεραν να ακολουθήσουν το οικογενειακό δέντρο του Léonce.

Τελικά εντόπισαν έναν άνδρα που ονομαζόταν Alain Bourrelly.

Ήταν ο εγγονός του στρατιώτη.

Ο Lionel επικοινώνησε μαζί του και του άφησε μήνυμα, ρωτώντας εάν κάποιος από την οικογένειά του είχε πολεμήσει στο Βερντέν.

Όταν ο Alain άκουσε το μήνυμα, τηλεφώνησε πίσω.

Και τότε έμαθε κάτι που δύσκολα θα μπορούσε να φανταστεί.

Ένας άγνωστος άνδρας είχε στα χέρια του τη βέρα του παππού που ο ίδιος δεν είχε γνωρίσει ποτέ.

 

Ο πατέρας του Alain δεν είχε προλάβει να γνωρίσει πραγματικά τον δικό του πατέρα

Καθώς η οικογένεια άρχισε να ανοίγει παλιά αρχεία, η ιστορία έγινε ακόμη πιο συγκινητική.

Ο Léonce είχε τραυματιστεί κατά τη διάρκεια του πολέμου και είχε καταφέρει για ένα διάστημα να επιστρέψει στο Gard.

Στη συνέχεια γύρισε ξανά στο μέτωπο.

Κατάφερε να επιστρέψει ακόμη μία φορά όταν γεννήθηκε ο γιος του.

Ήταν ουσιαστικά η τελευταία φορά που πατέρας και γιος θα βρίσκονταν μαζί.

Ο Léonce επέστρεψε στον πόλεμο.

Ο μικρός γιος του μεγάλωσε χωρίς τον πατέρα του.

Και δεκαετίες αργότερα, ο γιος εκείνου του παιδιού, ο Alain, θα κρατούσε στα χέρια του ένα από τα ελάχιστα προσωπικά αντικείμενα που είχαν απομείνει από τον παππού του.

Η οικογένεια επέστρεψε εκεί όπου είχε χαθεί η βέρα

Τον Νοέμβριο του 2016, η οικογένεια του Alain ταξίδεψε στη Meuse για να συναντήσει τους ανθρώπους που είχαν αναζητήσει επί τόσα χρόνια την ταυτότητα του στρατιώτη.

Μαζί πήγαν στην περιοχή όπου είχε βρεθεί η βέρα.

Στην Côte du Poivre.

Για τον Alain δεν ήταν πλέον απλώς ένας ιστορικός τόπος.

Ήταν το σημείο όπου ο παππούς του είχε περάσει τις τελευταίες ημέρες της ζωής του.

Το τοπίο εξακολουθούσε να κουβαλά τα σημάδια του πολέμου.

Χωριά της περιοχής είχαν καταστραφεί ολοκληρωτικά στις μάχες και δεν ξαναχτίστηκαν ποτέ.

 

Τα αρχεία αποκάλυψαν ακόμη και την ώρα που πέθανε

Στη συνέχεια η οικογένεια κατάφερε να μάθει με ανατριχιαστική ακρίβεια τι είχε συμβεί στον Léonce.

Ήταν 15 Δεκεμβρίου 1916.

Η περιοχή είχε περάσει μια παγωμένη νύχτα και το πρωί ήταν χιονισμένο.

Οι γαλλικές δυνάμεις εξαπέλυσαν επίθεση.

Ο Léonce βρισκόταν εκεί.

Κατά τη διάρκεια των συγκρούσεων χτυπήθηκε από θραύσμα οβίδας.

Στα στρατιωτικά αρχεία καταγράφηκε ο θάνατός του στις 10:10 το πρωί, στην Côte du Poivre.

Ήταν 38 ετών.

Στα επίσημα έγγραφα αναφέρεται ως «Mort pour la France» – «Πέθανε για τη Γαλλία».

Κανείς δεν γνωρίζει ακριβώς πότε έχασε τη βέρα

Υπάρχει ένα κομμάτι της ιστορίας που πιθανότατα δεν θα μάθουμε ποτέ.

Πότε ακριβώς βγήκε η βέρα από το δάχτυλό του;

Την έχασε κατά τη διάρκεια μιας μάχης;

Έφυγε από το χέρι του μέσα σε κάποιο όρυγμα;

Την έχασε ενώ εργαζόταν στο παγωμένο χώμα;

Ή συνέβη κάποια άλλη στιγμή;

Το μόνο βέβαιο είναι ότι έμεινε εκεί.

Χειμώνες πέρασαν.

Καλοκαίρια.

Δύο Παγκόσμιοι Πόλεμοι έγιναν Ιστορία.

Γενιές ανθρώπων γεννήθηκαν και πέθαναν.

Το δάσος ξαναμεγάλωσε πάνω από τα πεδία των μαχών.

Και η μικρή χρυσή βέρα παρέμενε εκεί μέχρι που, το 2001, ένας άνθρωπος που έψαχνε μανιτάρια είδε κάτι να γυαλίζει στο έδαφος.

Ένας κύκλος έκλεισε έναν αιώνα αργότερα

Για τον Alain, το δαχτυλίδι δεν είχε μεγάλη αξία επειδή ήταν χρυσό.

Η πραγματική του αξία βρισκόταν στα δύο ονόματα που ήταν χαραγμένα στο εσωτερικό του.

Marthe και Léonce.

Ήταν ένα μικρό κομμάτι μιας οικογενειακής ιστορίας που είχε διακοπεί βίαια από τον πόλεμο.

Ένας γάμος το καλοκαίρι του 1914.

Ένας νεαρός σύζυγος που έφυγε για το μέτωπο.

Ένα παιδί που μεγάλωσε χωρίς τον πατέρα του.

Και ένας εγγονός που, σχεδόν έναν αιώνα αργότερα, μπόρεσε να κρατήσει στα χέρια του κάτι που είχε φορέσει ο παππούς του.

Το μικρό αντικείμενο που επέζησε εκεί όπου χάθηκαν τόσες ζωές

Η Μάχη του Βερντέν έχει μείνει στην Ιστορία ως μία από τις πιο σκληρές και αιματηρές συγκρούσεις του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου.

Όταν όμως οι αριθμοί των απωλειών είναι τεράστιοι, είναι εύκολο να ξεχάσουμε ότι πίσω από κάθε αριθμό υπήρχε ένας άνθρωπος.

Ένας σύζυγος.

Ένας πατέρας.

Ένας γιος.

Ένας άνθρωπος που είχε μια καθημερινή ζωή πριν βρεθεί στο μέτωπο.

Η βέρα του Léonce Bourrelly κατάφερε να κάνει ακριβώς αυτό: να μετατρέψει έναν στρατιώτη ενός πολέμου που συνέβη πριν από περισσότερο από έναν αιώνα ξανά σε άνθρωπο με όνομα, οικογένεια και ιστορία.

Και ίσως γι’ αυτό η στιγμή που το δαχτυλίδι επέστρεψε στον εγγονό του ήταν τόσο ξεχωριστή.

Δεν επέστρεψε απλώς ένα χαμένο κόσμημα.

Επέστρεψε στην οικογένεια ένα μικρό κομμάτι ενός ανθρώπου που ο πόλεμος δεν του επέτρεψε ποτέ να γυρίσει σπίτι.

Πηγές: Geneanet, Mémoire des Hommes, γαλλικά δημοσιεύματα και αρχειακό υλικό – Αρχική πηγή: Hefty / Πηγή φωτογραφιών: YouTube.